·        Geboren op 10 november 1947 als zoon van Pierre Gemayel, de stichter en leider van de Kataeb-partij, een rechtse en christelijk georiënteerde organisatie.

·        Na een opleiding aan het Libanese Modern Institute (LMI), wordt Gemayel lid van de studentenafdeling van de Kataeb-partij.

·        In 1970 wordt Gemayel enkele uren ontvoerd door Palestijnse strijders.

·        Op uitnodiging van Khaled Abdul-Nasser, de zoon van de Egyptische president, brengt Gemayel een bezoek aan Egypte.

·        Na drie jaar les te hebben gegeven aan het LMI, studeert Gemayel in 1971 aan de St. Joseph Universiteit in Beiroet af in rechten; twee jaar later ook in politicologie.

·        Datzelfde jaar wordt Gemayel benoemd tot inspecteur van de Kataeb Regular Forces, de paramilitaire tak van de partij.

·        In 1971 behaalt Gemayel nog een diploma van de American and International Law Academy in Dallas, Texas, en een jaar later gaat hij aan de slag als advocaat.

·        Twee jaar daarna, in 1974, richt hij de zgn. B.G. Squad op: een militante beweging, opgezet om verzet te bieden tegen de acties van de Palestijnse PLO.

·        Gemayel wordt in 1976 eerst vice-president van de Kataeb Military Council, maar na de dood van William Hawi volgt hij hem op als president. Verder is hij oprichter en leider van de Unified Lebanese Forces, die tegenstand bieden aan Syrische troepen.

·        In 1977 trouwt Gemayel met Solange Toutoungi, met wie hij drie kinderen zal krijgen: dochters Maya en Youmma, resp. in 1978 en 1980, en zoon Nadim in 1982.

·        Het jaar daarna leidt hij de Libanese troepen in de 100-daagse Oorlog tegen Syrië.

·        In 1980 wordt zijn dochter Maya, op dat moment achttien maanden oud, gedood bij een aanslag met een autobom die bedoeld is voor Gemayel zelf.

·        Gemayel wordt in datzelfde jaar lid van het Libanese Front, de organisatie die op dat moment grote politieke macht heeft in de regio. Een jaar later leidt hij de christelijke Libanese troepen bij de slag om Zahleh, dat op dat moment omringd wordt door Syrische troepen.

·        Israël treedt in het geheim op als leverancier voor zijn militaire activiteiten. Hoewel hij het altijd publiekelijk ontkent, geloven velen dat Gemayel ook Israëlische training voor zijn troepen heeft aangenomen.

·        Gemayel brengt in 1981 opnieuw een belangrijk bezoek aan de Verenigde Staten, waarbij hij aandacht vraagt voor de situatie in Libanon.

·        In 1982, het jaar waarin zijn zoon Nadim geboren wordt, organiseert Gemayel voor het eerst een internationale conferentie voor solidariteit met Libanon. Hij gaat naar Taef, Saudi-Arabië, voor besprekingen met Arabische ministers van Buitenlandse Zaken.

·        Wanneer Israël in 1982 Libanon,binnenvalt, doen de verdenkingen van samenwerking met Israël in het verleden de reputatie van Gemayel geen goed. Vooral de moslimgemeenschap, keert zich tegen hem. Hierdoor is de marge waarmee Gemayel gekozen op 23 augustus 1982 wordt tot president van Libanon, één van de kleinste in de geschiedenis van het land. Gemayel wint de verkiezingen, waarin hij de enige kandidaat is, met 57 van de 92 stemmen.

·        Slechts negen dagen voordat Gemayel officieel ingezworen zal worden als president, op 14 september 1982, wordt er een aanslag gepleegd op het hoofdkwartier van de Kataeb in Achrafieh. Hierbij wordt Gemayel, samen met vijfentwintig anderen, gedood.

·        Bashir Gemayel wordt opgevolgd door zijn oudere broer Amine, die van 1982 tot 1988 president van Libanon is.