De Bergrede vertegenwoordigt volgens veel theologen de grondgedachte van het oorspronkelijke christendom. Erin vervat zijn onder meer de zaligsprekingen, de roemruchte uitspraak over ‘de andere wang’ en het christelijke standaardgebed, het Onze Vader. De rede is de populairste tekst uit het Nieuwe Testament en vormt voor veel christenen de basis voor hun morele geloof. Het woord Bergrede zelf komt in de Bijbel niet voor.

De uitspraken zijn in tegenstelling met de geest van de tijd en de heersende opvattingen. Ze kunnen worden gezien als paradoxaal en rebels. Jezus predikt zachtmoedigheid naastenliefde. Hij springt op de barricaden voor de zwakken in de samenleving.

De inhoud wordt wel beschouwd als een aanzet tot het eeuwen later ontstane socialisme. Over de politieke en religieuze betekenis van de Bergrede zijn veel theorieën in omloop. Zo zien sommige nieuwtestamentici de Bergrede als een door Mattheus samengestelde, kunstmatige toespraak.

Bijna twintig eeuwen later, in maart 2000, verschijnt op dezelfde Berg der Zaligsprekingen de leider van de Kerk, paus Johannes Paulus II. Hij roept joden en christenen op, op grond van de gemeenschappelijke Bijbelse erfenis, tot een zegen voor de wereld en elkaar te zijn.

Voor de complete bijbeltekst klik hieronder op Bergrede (bijbeltekst).