·                In het debat over vreemdelingen (allochtonen, buitenlanders, moslims) wordt vaak geopperd dat het aan dialoog ontbreekt. “Er moet meer met elkaar gepraat worden. We moeten elkaar vaker ontmoeten. Beide groepen leven te veel afzonderlijk. Ze moeten zich meer met elkaar mengen”.

·                Voorstanders verwachten er meer begrip voor elkaar van, meer meegevoel. Tegenstanders zien niets in dialoog. “We moeten ons niet zo intensief met elkaar bemoeien. Beide partijen willen met rust gelaten worden”.

·                Pogingen om ontmoetingen te arrangeren lopen vaak op niets uit. De partij met wie de dialoog gevoerd moet worden komt niet opdagen of toont aan er geen behoefte aan te hebben.

·                Veel critici zijn het er met elkaar over eens dat mensen die in de ban geraakt zijn van radicalisering niet meer voor dialoog bereikbaar zijn. Des te belangrijker is het volgens velen om te blijven praten met degenen die zich nog niet van onze westerse waarden hebben afgekeerd.

·                Ook in het conflict tussen Israël en zijn Arabische buurlanden is de dialoog populair. Niet alleen in Israël en Palestina, maar ook in andere landen zijn tientallen organisaties actief die het tweegesprek willen bevorderen. Israëli’s en Palestijnen onderhouden samen idealistische websites, vormen verenigingen en zetten gezamenlijk sportclubs op. Ook hier geldt dat de goedwillenden van beide partijen het prima met elkaar kunnen vinden. Steeds is er sprake van teleurstelling als het geweld oplaait.

·                Goedwillenden uit beide landen hebben zelfs in Zwitserland een alternatief vredesplan getekend, helemaal buiten de beide officiële regeringen om. Even was er hoop; daarna ontstond twijfel. Het vredesplan wordt niet door de regeringen gedragen en zelfs verraad genoemd. Van alle kanten doen commentatoren hun best er voordelen maar ook hiaten in aan te tonen. De poging gaat de geschiedenis in als het Akkoord van Geneve. De initiatiefnemers zijn de Israכli Yossi Beilin en de Palestijn Abed Rabbo.  

·                De waarde van dialoog wordt ook op allerlei andere gebieden gepropageerd. Het kan niet alleen het begrip tussen landen en godsdiensten bevorderen, maar ook binnen de eigen godsdienst vrucht afwerpen.

·                Het woord wordt ook gebruikt om discussies op gang te brengen over allerlei andere zaken van politieke en sociale aard.