Eva is de echtgenote van Adam, de eerste man op aarde. Voor de naam bestaan diverse synoniemen, zoals Chawwa of Chavah (Hebreeuws: de leven gevende), Eua, Heva (Statenvertaling).
 
De naam Eva betekent ‘leven’. Volgens het bijbelverhaal schept God Eva om de eenzaamheid van Adam (= ‘mens’) op te lossen. Terwijl Adam slaapt neemt God bij hem een rib weg en zet er vlees voor in de plaats. De rib wordt omgevormd tot een vrouw: volgens Genesis 3:20 noemt Adam haar Eva. Samen wonen zij in het paradijs.
 
Eva is de eerste van de twee die van de verboden vrucht eet. Het is de slang (in die tijd konden slangen en mensen nog via de taal met elkaar communiceren) die haar hiertoe aanzet. Vervolgens haalt Eva haar echtgenoot Adam over hetzelfde te doen.
 
De reeks gebeurtenissen wordt de zondeval genoemd. Eva wordt – kort door de bocht - daarom beschouwd als degene die de zondeval en daarmee de erfzonde op haar geweten heeft. Straf blijft niet uit. Na de zondeval moeten Adam en Eva de hof van Eden verlaten. Bovendien worden zij ter dood veroordeeld. Vanaf dit moment is de mens sterfelijk. De zondeval neemt in het christendom een belangrijke plaats in. Jodendom en islam doen er luchtiger over.
 
Na de zondeval spreekt God tot Eva: ‘Ik zal zeer vermeerderen de moeite uwer zwangerschap; met smart zult gij kinderen baren en naar uw man zal uw begeerte uitgaan, en hij zal over u heersen.’ (Genesis 3:9-19). Op grond van deze woorden hebben mannen eeuwenlang de (hun) vrouw in een minderwaardige positie weten te houden. Pas na de Verlichting (en de afname van de christelijke dominantie) kwam er verbetering in de positie van de vrouw. In discussies over het man-/vrouwconflict komt het verhaal vaak ter sprake. Kennelijk was het de schrijver opgevallen dat het krijgen van een kind - ook in die tijd al – vaak voor de moeder een pijnlijke zaak was. Dat heeft een interessant tintje. Volgens sommige wetenschappers gaat de geboorte steeds meer pijn doen. De oorzaak zou zijn dat het hoofd van de baby groter wordt doordat de hersenen in omvang groeien.  
 
Eva krijgt – nog steeds volgens de Bijbel - met Adam drie kinderen: Kaïn, Abel en Set. Tamelijk onbekend is dat Adam nog meer ‘zonen en dochteren’ krijgt. Genesis 5:4 noemt daarbij de naam van moeder Eva niet, maar dat komt in de Bijbel wel vaker voor. Namen van kinderen worden niet genoemd.
 
Het pijnlijke ‘levensverhaal’ van hun twee eerste zonen, de jaloerse landbouwer Kaïn en zijn succesvolle broer en schaapherder Abel (in de Statenvertaling Habel) komt in Genesis uitgebreid aan de orde. Misschien Israëlitische propaganda voor de veeteelt, de schapenfokkerij, ten koste van de landbouw? Over Set (Seth) is ook iets bekend, maar over de anderen weten we niets.
 
Veel moderne theologen, archeologen en historici menen dat de hele reeks bijbelverhalen van vóór circa 800 v. Chr. als Joodse mythologie moet worden gezien, vergelijkbaar met die van bijv. Grieken en Romeinen.