Zowel Arabische aanvallen op Joodse leefgemeenschappen als Joodse wraakacties deden zich al voor in de jaren rond 1920, bij de start van het Britse mandaat. Daarbij vielen – zelfs in vergelijking met vandaag - niet geringe aantallen slachtoffers. Tussen 1880 en 1920 deden zich tussen beide bevolkingsgroepen geregeld rellen voor, waarbij doden vielen.

Een zuivere interpretatie van wie nu precies met hoeveel geweld en van welke aard begonnen is, valt moeilijk te geven. Ook de Britse militaire bezettingsmacht speelt een rol. Partijen beschuldigen elkaar er over en weer van de vijandelijkheden te zijn gestart.

Ter illustratie een greep uit de vele geweldsfeiten:

1920: van april tot september doen zich de eerste aanvallen voor.

1921: begin mei worden 47 Joden en 48 Arabieren gedood. De meesten door Brits politieoptreden.

1929: in augustus worden op verscheidene plaatsen in Palestina Joden aangevallen: 133 vermoord en 339 gewond. De overlevende inwoners van de Joodse wijken van Hebron (op 24 aug. 76 doden) en enkele andere plaatsen vluchten weg. Ook komen 116 Arabieren om het leven: 100 door Britse troepen en 6 bij een Joodse tegenaanval in Tel Aviv.

1936: tussen april en augustus komen bij een Arabische terreurgolf meer dan 80 Joden en 33 Britten om het leven en worden Joodse boerderijen in brand gestoken en boomgaarden ontworteld. Er komen ook 138 Arabieren om het leven, allen door Britse veiligheidstroepen

1937: 33 Joden worden vermoord en 15 Arabieren. Nog eens 15 Arabieren bij vergeldingsaanvallen

1938: mei-juli. De aanhoudende Arabische aanvallen roepen een steeds sterkere Joodse reactie op. 59 Joden vinden de dood en 102 Arabieren; de meesten bij drie door Joodse extremisten gepleegde bomaanslagen.

1947: nov.-dec. Aansluitend aan het bekend worden van het Verdelingsplan van de Verenigde Naties worden overal in het land Joodse doelen aangevallen. In de periode t/m 31 december worden 205 Joden vermoord. Meer dan 120 Arabieren komen om het leven, deels door Joodse zelfverdedigings- en terreuracties, deels door Brits politieoptreden.

Ook in de Arabische wereld gaat de VN-resolutie gepaard met anti-Joods geweld.

• In Aden worden op 9 december 82 joden vermoord.
• In Egypte worden ruim 150 joden omgebracht.
• Op 12 december komen bij de Damascuspoort in Jeruzalem 5 Arabieren om bij een door Joodse extremisten gepleegde bomaanslag.
• Op de 13e worden 26 Arabieren gedood door Joods geweld.  

De tegenover elkaar staande partijen in het conflict hebben dus al meer dan tachtig jaar te maken met wederzijds geweld. Medemensen van joodse afkomst lijden al eeuwenlang onder in moord uitmondende terreur, vooral in Europa. De Holocaust, met rond de zes miljoen joodse slachtoffers, is daarvan het historische dieptepunt. Na WO2 wordt het drama voortgezet - in wat het 'veilige tehuis Israël' had moeten zijn - met o.a. oorlogen, intifada’s, contraterreur en zelfmoordaanslagen.