De christelijke leer onderscheidt zich in allerlei opzichten van de twee andere ''abrahamitische'' of ''openbaringsgodsdiensten'': jodendom en islam. Het belangrijkste verschil: de god van de christenen heeft een zoon. Het belangrijkste dogma van het christendom betekent een enorme blokkade voor de dialoog tussen joden, christenen en moslims.
God neemt ongeveer duizend jaar na het koninkrijk van David een opmerkelijk besluit. Hij zendt zijn Zoon naar de aarde om alle mensen, dus niet alleen de
Joden, te verlossen van hun zonde tegenover
God. Het doel is, simpel gezegd,
God en mens met elkaar te verzoenen. Mensen die in
Jezus Christus geloven zullen niet verloren gaan, maar behouden blijven. In de
Bijbel wordt dat als volgt uitgedrukt:
“Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe”. (
Johannes 3:16).
Joden wijzen de idee dat hun
god een zoon heeft, in meerderheid af. Ze willen
Jezus Christus niet als hun
Messias aannemen. Ze menen dat hun
Messias nog moet komen. De belofte was dat de
Messias vrede zou brengen. Mensen zouden hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen. En
Jezus heeft in hun ogen geen vrede gebracht.
Vanwege hun halsstarrige houding krijgen ze in de christelijke wereld eeuwenlang te lijden onder vervolgingen en moordpartijen. Christelijke leiders – en dus de volgelingen - vonden die vervolging gerechtvaardigd. Zelfs de veelgeprezen Maarten
Luther keerde zich uiteindelijk van de
Joden af en schreef lelijke teksten over ze. De
Joden hadden volgens het Nieuwe Testament van de
Bijbel immers de uitspraak gedaan ‘Zijn bloed kome over ons en onze kinderen!’ Kortom, ze hadden er zelf om gevraagd.
In het vroege
christendom heeft een stroming bestaan die leerde dat
Jezus een mens was. Die stroming, het
arianisme, is door de katholieke
Kerk met harde hand onderdrukt. Ook de
islam, de
godsdienst van de
moslims, wijst de gedachte dat
God (
Allah) een zoon naar de aarde gestuurd heeft, af.
Moslims hebben er een woord voor: shirk (sjirk). Net als het
jodendom is de
islam 'absoluut' monotheïstisch.
Allah is een ondeelbare entiteit:
tawheed. Wie de idee verkondigt dat
God uit meerdere eenheden bestaat maakt zich schuldig aan de zwaarste zonde. In de
Koran krijgen mensen die
God meer dan één identiteit proberen te geven, een ernstige waarschuwing: ze zullen lange tijd in de
hel verblijven.