Naar eigen zeggen vormt Gush Shalom (http://www.gush-shalom.org/) de harde kern van de Israëlische vredesbeweging. De groep is zeer actief, maar vertegenwoordigt slechts een klein deel van de Israelische samenleving, dit in tegenstelling met Shalom Achshav (Vrede Nu), die groter is maar meer het politieke midden aanhoudt.

Gush Shalom is in 1993 opgericht door een groep onder leiding van voormalig commando, journalist en Knessetlid Uri Avnery, die ook nu nog geldt als hun ideoloog. De oprichters waren teleurgesteld in de Oslo-akkoorden en het naar hun gevoel repressieve beleid van de regering Rabin. Directe aanleiding was de uitwijzing naar Libanon van 415 Palestijnen, eind 1992. Uit het spontane tentenkamp dat toen ontstond bij het kantoor van de premier, kwam uiteindelijk Gush Shalom voort.

Gush Shalom streeft naar een einde van de bezetting van de in 1967 bezette Palestijnse gebieden (de Gazastrook, de Westelijke Jordaanoever en Oost Jeruzalem) en een herstel van de grens van voor 1967, de zogenaamde Groene Lijn. In die gebieden zou volgens de vredesgroep een Palestijnse staat moeten worden opgericht met Oost-Jeruzalem (inclusief de Haram ash Sharief met de Rotskoepel- en de Al Aqsa moskee) als hoofdstad, terwijl West-Jeruzalem (inclusief de Klaagmuur) de hoofdstad zou moeten worden van Israël. Wel zou beide stadsdelen op gemeentelijk niveau sterk verbonden moeten blijven.

Gush Shalom staat ook een nauwe samenwerking voor tussen de Israëlische en een (toekomstige) Palestijnse staat. Op het embleem van de groep staan de vlaggen van Israël en Palestina dan ook aaneengesmeed.

Gush Shalom erkent in principe het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen, maar wil wel dat daarvoor quota worden vastgesteld, zodat het joodse karakter van Israël niet wordt aangetast. Een soortgelijke formule werd later ook opgenomen in de vredesvoorstellen die president Bill Clinton en premier Ehud Barak aan Yasser Arafat deden.

Gush Shalom blijft een splintergroep, die vooral als ideologische denktank van de vredesbeweging in Israël fungeert. Volgens de groep zelf wordt hun harde kern gevormd door ongeveer honderd zeer actieve mensen. Daarnaast zijn er nog zo’n zeshonderd mensen die regelmatig deelnemen aan acties. Die richten zich meestal op het bereiken van een groter publiek en het ‘bewustmaken’ daarvan, zoals een boycot van producten uit de nederzettingen en het markeren van de Groene Lijn. Daarnaast nemen leden van Gush Shalom vaak deel aan acties die door andere actiegroepen georganiseerd worden, zoals hulp bij de Palestijnse olijvenoogst en acties tegen de bouw van de Muur.

Gush Shalom wordt vanuit Nederland ondersteund door SIVMO (Steuncomité Israelische Vredesgroepen en Mensenrechtenorganisaties (http://www.sivmo.nl/) dat, in samenwerking met Joods-Palestijnse Dialoog, het maandblad De Brug uitgeeft. Daarin is ook opgenomen het orgaan van een andere ‘dissidente’ beweging die vaak in het nieuws is, Een Ander Joods Geluid.