Myanmar (Birma)

De burgeroorlog in Myanmar, voormalig Birma

 

Inzet van het conflict en betrokken partijen

In Myanmar strijden verschillende groeperingen voor de macht in verschillende delen van het land tegen het leger van de militaire junta, maar ook onderling. In bepaalde gebieden hebben bendes en afscheidingsbewegingen de macht en proberen ze die met geweld te behouden. Zo wordt in het land tussen verschillende partijen een gewapende strijd geleverd. Daarbij speelt ook de opiumteelt, en daarmee de produktie en handel van heroïne, een rol, vooral rond de grens met Thailand en China.

 

Achtergrond

In 1885 valt Birma in Britse handen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt het land aangevallen door de Japanners. In 1948 wordt Birma onafhankelijk van de Britse kroon. Vanaf dat moment strijden verschillende groeperingen om de macht. Bergvolkeren eisen zelfbestuur. In de beginjaren trachtten de communisten de macht te krijgen. De grote verscheidenheid aan etnische groeperingen maakt de situatie alleen maar ingewikkelder: in het land zijn 135 erkende etniciteiten. In 1962 werd het land een militaire dictatuur en later zelfs een eenpartijstaat. De eerste vrije verkiezingen in 1990 werden gewonnen door de democraten onder leiding van Aung San Suu Kyi. De uitslag werd nooit erkend.

 

Slachtoffers

In Myanmar zijn verschillende groepen slachtoffers als gevolg van de oorlog te onderscheiden. Allereerst de doden en gewonden die vallen tijdens de gewapende gevechten. Daarnaast worden regelmatig mensen het slachtoffer van landmijnen in het land. Myanmar is bovendien het land met de meeste kindsoldaten ter wereld: zo’n 70.000. Ook het regeringsleger rekruteert kindsoldaten vanaf elf jaar.

Partijleden van de democratische partij van Aung San Suu Kyi worden gevangen gehouden en ook zijzelf wordt regelmatig bedreigd. Ze won in 1991 de Nobelprijs voor de Vrede. Er waren in 2006 ruim 1100 politieke gevangenen in het land.

Onder de burgers zijn ziektes als HIV en tuberculose de belangrijkste doodsoorzaken. Omwille van het conflict wordt het werk van hulporganisaties als Artsen zonder Grenzen in het land bemoeilijkt, waardoor mensen geen behandelingen kunnen krijgen.

Volgens het International Forum Preventing Genocide behoort Myanmar tot de vijf landen waar het grootste risico op volkerenmoord bestaat.