Nagasaki

Havenstad in Japan. Tweede stad die door een atoombom wordt verwoest. Met de actie komt een eind aan de strijd tussen de VS van Amerika en Japan. Roept de vraag op of burgers doden om militairen op de knieën te dwingen nog wel ethisch verantwoord is.

De tweede atoombom valt drie dagen na de bom op de Japanse stad Hiroshima. Op diezelfde dag valt de Sovjet-Unie onder leiding van Stalin Japan in Manchuria aan. Stalin wil de hand hebben in de overgave van Japan tijdens de oorlog. De aanval leidt tot beraad over de vraag of de Japanners zich zullen overgeven of niet. Een tweede atoombom wordt gevreesd. De Japanse hoge militairen zijn tegen, want zij vrezen de bezetting van het land na de oorlog. Er wordt geen beslissing genomen.

Op 9 augustus om 10.85 gooien de Amerikanen de plutoniumbom ‘Fat Man’ op Nagasaki. Eigenlijk is het doelwit Kokura, maar vanwege mist moeten de piloten  naar een tweede plan uitwijken. De Amerikaanse president Truman besluit tot het tweede bombardement om de Japanners te laten denken dat de VS over meer atoomwapens beschikken dan in werkelijkheid het geval is. De Japanse keizer besluit tot overgave. Op 10 augustus accepteert hij de voorwaarden van de eerder opgestelde Potsdam-verklaring. Op de plek waar de bom viel is een vredespark ingericht.

Jaren na WO2 raakt de Amerikaanse actie in opspraak. Het treffen van burgers in het vijandelijk kamp was in en na WO2 nog de gewoonste zaak van de wereld. Achteraf wordt het gezien als onnodig wreed. Burgers straffen om de acties van militairen te wreken raakt uit de mode. Er ontstaat discussie, onder meer over de vraag of dat in de strijd tussen Israël en de Arabische buurlanden dan wel mag. In die strijd vallen ook na de eeuwwisseling aan beide kanten nog veel burgerslachtoffers.