Palestijns leger

zelfmoord bus zelfkiller achterkant met expolosieven

...niet alleen stenen, slingers en katapults. Ook bommen in auto's en vliegtuigen en zelfmoordaanslagen...

De Palestijnse Arabieren beschikken niet, zoals de staat Israël, over een formele, 'geregelde' strijdmacht, met militaire hiërarchie, tanks, helikopters, straaljagers en zelfs kernwapens.

Pogingen tot opbouw van zo’n strijdmacht worden – onder meer vanwege de zelfmoordaanslagen – door Israël met vertoon van macht - en meestal met toepassing van geweld - verhinderd. De meeste slachtoffers aan Palestijnse kant vallen in gevechtshandelingen met Israëlische soldaten. Beide partijen gebruiken daarbij wapens.

Bij de vechtpartijen vallen meestal meer Palestijnse slachtoffers dan Israëlische. Over de oorzaken daarvan bestaan allerlei verklaringen. De belangrijkste is, zoals een Palestijnse terroristenleider verklaarde: “wij kiezen de dood en de Joden willen leven”. De Palestijnse strijders zijn meestal slecht getraind en onvoldoende bewapend. Ze zoeken de dood als martelaar voor Allah en maken zich daarmee kwetsbaar.

Palestijnse militante activisten kopen of krijgen wapens van de omliggende Arabische landen en maken zelf in kleine illegale werkplaatsen in de Gazastrook en op de Westbank munitie, raketten en explosieven. Ze graven tientallen tunnels om militair materieel uit Egypte aan te voeren.

Het Israëlische leger valt geregeld de Palestijnse gebieden binnen en probeert de fabriekjes te ontmantelen.

intifada 1

Zijn de Palestijnse acties tegen Israël geoorloofd verzet of afkeurenswaardige terreur? Die vraag houdt de wereld al decennialang verdeeld.

Volgens de Palestijnse Autoriteit zijn er in 1998 ruim 25.000 gewapende

(politie-) mannen en bewakers in overheidsdienst. In 2003 worden aantallen genoemd van 55.000. Aangenomen wordt dat deze 'milities' de basis zullen gaan vormen van het toekomstig Palestijns leger.

In de Bezette Gebieden en Libanon zijn diverse terreurorganisaties gevestigd die actief optreden tegen burgers in Israël. Verdedigers van de Palestijnse zaak noemen ze liever bevrijdingsorganisaties. Beurtelings eisen ze verantwoordelijkheid op voor aanslagen. De bekendste zijn de Al-Aksa Martelarenbrigade, Hamas, Palestijnse Islamitische Jihad en Hezbollah.