Brits politiek standpunt ten aanzien van het Palestijnse Mandaat. Resultaat van Brits onderzoek na de Arabische rellen van 1929. In het witboek worden de aanbeveling van de Shaw Commissie opgenomen en tevens de bevindingen van Sir John Hope Simpson (1868-1961).

De toon van het witboek is pro-Arabisch en antizionistisch. Op grond van Hope Simpson's bevindingen wordt in het witboek aangeraden de joodse immigratie in het Palestijnse gebied te beperken.

In het Passfield White Paper wordt verworpen dat het Mandaat gelijke verplichtingen heeft naar Joden en Arabieren. Wel wordt aangegeven dat de verplichtingen die de Britten hebben naar de Joden moeten worden nagekomen. In het witboek staat dat er geen Britse verplichting bestaat voor de opbouw van een joodse staat in Palestina, maar dat de Britten de Joden wel steunen. Immigratie moet echter beperkt worden, want er is simpelweg niet genoeg land voor alle nieuwe immigranten, zo vinden de Britten.

Wereldwijd worden de Britten door joodse organisaties veroordeeld vanwege het standpunt dat in het Passfield White Paper naar voren komt. Tegenstanders beginnen een campagne. Dat leidt uiteindelijk tot een brief van de Britse eerste minister naar Chaim Weizmann, waarin de bepalingen ten aanzien van de joden enigszins worden versoepeld.