Amir Peretz

 

 

Israëlisch politicus. ‘Duif’.

Sinds 9 november 2005 voorzitter van de Arbeidspartij.

Vanaf 2006 minister van Defensie.

 

Peretz is geboren in Marokko op 9 maart 1952. Hij groeide op in een Sefardisch joods gezin. Zijn vader was eigenaar van een benzinestation. De familie immigreerde in 1956 naar Israël en vestigde zich in Sderot, waar veel arme immigranten wonen. Hij is dan 4 jaar. Het stadje, met 20.000 voornamelijk Israëlische inwoners, ligt op een kilometer van de Gazastrook. Het wordt van tijd tot tijd getroffen door Kassamraketten met als afzender Hamas of Islamic Jihad. De inwoners worden via de radio gewaarschuwd met de codewoorden ‘Rode Dageraad’. Ze hebben dan twintig seconden om een schuilplaats te vinden.

 

Peretz vervulde zijn militaire dienstplicht bij de parachutisten en zwaaide af in de rang van kapitein. In de Jom Kippoer-oorlog van 1973 raakte hij zwaar gewond. Hij bracht een jaar in het ziekenhuis door. Na zijn herstel kocht hij een boerderij en zette – nog steeds in een rolstoel - een exportkwekerij op van bloemen en groenten. In deze periode trouwde hij. Zijn gezin telt vier kinderen.

 

In 1983 werd Peretz burgemeester van Sderot. Hij wist de – eerder verslechterde - verhoudingen met de kibboetsen in de regio te herstellen. In 1988 werd hij voor de Arbeidspartij in de Knesset gekozen. Hij gaf zijn baan als burgemeester op.

 

In 1998 vertrok hij bij de Arbeidspartij en richtte een eigen partij op met de naam Am Ehad (Eén natie). In 1999 won hij als leider van die partij twee zetels in de Knesset. In 2003 veroverde hij er drie. In 2004 haalde Shimon Peres hem over terug te komen, waarna Am Ehad in de zomer van datzelfde jaar in de Arbeidspartij opgaat. In november 2005 zette hij een opzienbarende stap: hij versloeg op 53-jarige leeftijd de partij-icoon Shimon Peres (82).

 

Sinds december 1995 is hij voorzitter van de Histadrut, de Israëlische arbeidersvakbond. Hij is in die functie verantwoordelijk voor een serie pijnlijke algemene stakingen. Bij de arbeiders wint hij ermee aan populariteit. Aan de andere kant neemt hij stappen om de rechten van Palestijnse werknemers in Israël te beschermen. Peretz is aanhanger van het vredeskamp en altijd voorstander geweest van een Palestijnse staat. Al in de jaren ’80 verkondigde hij dat Israël de bezette gebieden moet ontruimen. Ook wil hij dat er een eind komt aan de bezetting. Bij de herdenking (op 12 november 2005) van de moord op Rabin zei hij dat hij terug wil naar de uitgangspunten van de Oslo-akkoorden. “Als we blijven heersen over de Palestijnse gebieden zullen we wegzinken in een moeras van verlies van moraal en waarden in Israël”. Hij is nooit betrokken geweest bij schandalen: zijn blazoen als politicus is onbesmet.

 

Peretz werd in 2005 gezien als een van de grote kanshebbers om in bij de verkiezingen in maart 2006 Sharon te onttronen. Hij zou de eerste Sefardische premier in de geschiedenis van het land zijn geworden. Onder Olmert (Kadima) wordt hij minister van Defensie.

 

Tijdens en na de zomeroorlog van 2006 tegen de Libanese Hezbollah raakt hij veel van zijn populariteit kwijt. Er is geen overwinning behaald. Zowel Olmert als hijzelf worden beschuldigd van militaire fouten.