Semitische Talen

Arabisch en Hebreeuws zijn broedertalen. Ze horen bij dezelfde groep. De Semitische talen maken deel uit van de Hamito-Semitische taalfamilie en de Afro-Aziatische talen.

De naam van de talengroep is afgeleid van de Bijbelse figuur Sem, een zoon van Noach (of Noah). Sem heeft weer twee zonen: Asshur en Aram. De talen Assyrisch en Aramees zijn van hun namen afgeleid.

Semitische talen kenmerken zich door het gebruik van drie medeklinkers, die de basis vormen van een grote groep werkwoorden en zelfstandige naamwoorden.

Er bestaan vier verschillende groepen Semitische talen. De eerste is de noordelijk periferische groep. Deze groep bestaat niet meer. De oudste Semitische taal, het Akkadisch, dat in Assyrië en Babylonië werd gesproken, hoort bij deze groep.

Het Hebreeuws hoort bij de tweede, noordelijk centrale groep Semitische talen. Hiertoe behoren teven het Aramees en Phoenicisch.  Het Arabisch hoort bij de derde, zuidelijk centrale groep. De zuidelijk periferische groep bestaat uit de zuidelijke Arabische dialecten, Ahmaars en de Ethiopische talen, waaronder Tigrinya. De meest gesproken talen zijn het Arabisch en het Hebreeuws.