Sinaï

 

Schiereiland tussen Egypte en Israël/Palestina.

Tevens heilige berg van het volk Israël.

Plek waar de Tien Geboden zijn gegeven.

Hier is ook het verbond tussen God en zijn volk tot stand gekomen.

 

De Sinaï is een schiereiland dat – met het Suezkanaal als officiële scheidslijn – ligt op de grens tussen Noord-Afrika en Azië. De landstrook bestaat uit woestijngrond. Het gebied is het toneel van verschillende oorlogen tussen Egypte en Israël, waaronder de Sinaïcampagne. De VN stationeerden er een vredesmacht, die op verzoek van Asser van Egypte (1967) prompt werd teruggetrokken. Israël bezette vervolgens de landstrook tijdens de Zesdaagse Oorlog. Na de Camp David akkoorden heeft Israël het gebied aan Egypte teruggegeven.

 

Het woord Sinaï heeft een heilige klank. In de Bijbel komt het op veel plaatsen voor. Op de berg Sinaï werd het verbond gesloten en kwamen de Tien Geboden tot stand. Volgens de joodse religieuze traditie gaf God ze aan Mozes, op twee stenen ‘tafelen’. In de gelijknamige woestijn moet vermoedelijk de berg gezocht worden waarvan in de Bijbel sprake is. Om welke berg het gaat is onzeker: er is keus uit vijf locaties en er zijn diverse theorieën over in omloop. Zowel van de Uittocht als de bijbelverhalen die in en rond de Sinaï spelen is tot nu toe nog geen archeologisch bewijs gevonden. 

 

De naam Sinaï wordt voor het eerst genoemd in Exodus 16. Andere Bijbelteksten waarin de berg genoemd wordt zijn o.a. Exodus 19, 22, 31 en 34, Deuteronomium 1, 9 en 33, Rechters (Richteren) 5 en Psalm 68. De zoekfunctie van de website van de Statenvertaling geeft een gedetailleerd overzicht van alle Bijbelplaatsen waarin het woord Sinaï voorkomt.