Na ‘9-11’ ontstaat in de westerse wereld een run op de Koran. De moslimterroristen kunnen zich postuum op de borst kloppen: hun acties hebben effect. In het hele Westen groeit de belangstelling voor de islam. Het effect dat de terroristen beogen, namelijk de VS of de westerse maatschappij zodanig ontwrichten dat er armoede en economisch verval komt, is in 2010 nog niet bereikt. Een westers-islamitische kaliefenstaat, compleet met sharia, lijkt onbereikbaar.

Het woord is afgeleid van het Latijnse woord terror: angst. Het duikt voor het eerst op tijdens de Franse revolutie. Er zijn verschillende vormen van terreur. De belangrijkste: anarchistisch terrorisme, links terrorisme, nationalistisch terrorisme, rechts terrorisme, religieus terrorisme en staatsterrorisme. Sommige onderzoekers tonen aan dat staatsterrorisme de meeste slachtoffers heeft geëist.                        

De term is niet scherp af te bakenen en dus onduidelijk: wat voor de één een terrorist is, is voor de ander een vrijheidsstrijder. Besluiteloosheid over de definitie van terreur of het goedpraten ervan leidt volgens sommige analisten tot nieuwe terreur. Anderen menen dat álle terreur moet worden bestreden. Vaak wordt dan onder terreur het ongerechtvaardigd geweld van de tegenstander gezien. Het eigen geweld heet dan wraak,  contraterreur of verzet tegen terreur.

In het conflict tussen Israël en de Palestijnen is het onjuist alleen over de sinds 1920 regelmatig optredende Arabisch-Palestijnse terreur te spreken. Ook militante groeperingen binnen (de voorlopers van) het Israëlisch leger bedienden zich ervan in de periode tussen 1946 en de uitroeping van de staat Israël in 1948 – voor zover die gericht was tegen Palestijns-Arabische burgers. Klik hier voor een overzicht. De moord op bemiddelaars als Bernadotte, mits de slachtoffers beschouwd worden als onschuldige buitenstaanders, valt onder terreur. Voor zover het geweld gericht was tegen de Britse bezettingsmacht, zoals het opblazen van het King David-hotel in Jeruzalem, kan dat volgens analisten als ‘legitiem verzet’ worden beschouwd. Het richtte zich rechtstreeks tegen de militaire vijand en dus niet tegen ‘onschuldige burgers’.

Er bestaan meer dan honderd definities voor het begrip. Een willekeurig voorbeeld:

“Terrorisme is een angstaanjagende methode van herhaalde gewelddadige actie, die wordt toegepast door semiclandestiene, individuele, groeps- of staatsactoren, om sterk persoonlijke, criminele of politieke redenen waarbij – in tegenstelling tot moordaanslagen – de directe doelwitten van geweld niet de hoofddoelwitten zijn. De directe menselijke slachtoffers zijn in het algemeen per toeval uitgekozen (opportuniteitsdoelwitten) of duidelijk geselecteerd uit een populatie (representatieve of symbolische doelwitten) en dienen als overbrengers van een boodschap. Dreigings- en op geweld gebaseerde communicatieprocessen tussen terrorist (-ische organisatie), (in gevaar gebrachte) slachtoffers en de hoofddoelwitten worden gebruikt om het hoofddoelwit (toeschouwers) te manipuleren, en het te veranderen in een doelwit van terreur.  Een doelwit van eisen of een doelwit van aandacht, afhankelijk van het feit of gestreefd wordt naar intimidatie, dwang of propaganda.”

Bron: (A.P. Schmid & A.J.Jongman, Political Terrorism,

Amsterdam, 1988)