Tora

(of: Thora, Thorah, Torah)

EERSTE VIJF BOEKEN VAN DE HEBREEUWSE BIJBEL.

BELANGRIJK VOOR DE RELIGIEUZE COMPONENT

VAN HET CONFLICT TUSSEN ISRAËL EN ZIJN BUREN.

IN DIT BIJBELDEEL BELOOFT GOD EEN LAND AAN EEN VOLK.

Woordbetekenis

Het Hebreeuwse woord Tora betekent “leer”, “wet”, “onderwijzing”. De eerste vijf boeken van de Bijbel worden samen de Tora genoemd, hoewel deze niet alleen wetten ook verhalen met een strekking bevatten. De namen van de boeken zijn Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium. In het Grieks heten ze samen de Pentateuch.

De Tora bevat tientallen passages waarin God het Beloofde Land aan het Volk Gods (de Israëlieten, het Joodse volk, het Uitverkoren volk) toezegt. Ook is er de mondelinge Tora, d.w.z. een bundeling van toelichtingen bij de schriftelijke.

Het woord wordt ook wel gebruikt om de Tenach of Tanach, de complete Hebreeuwse bijbel, waarvan de schriftelijke Tora het eerste deel is, aan te duiden. De christelijke wereld noemt de Tenach het Oude Testament. Later werd dat vervangen door het Nieuwe Testament. De joodse religieuze traditie erkent het N.T., dat de basis vormt van het christelijk geloof, niet.

Enthousiast wordt een Torarol het overdekte deel van de Klaagmuur binnengedragen

(eigen foto - nov. 2005)

DAT IS EEN VERZAMELING DISCUSSIES TUSSEN JOODSE GELEERDEN

IN DE 3^E, 4^E EN 5^E EEUW NA CHRISTUS.

Waarom zo belangrijk?

De Tora voert, samen met de Profeten, elementen aan voor de religieuze aspecten van het conflict. Jarenlang is het belang ervan ontkend. Steeds meer wordt duidelijk dat geloofsstrijd een hoofdrol speelt in het conflict tussen Israël, samen met een deel van de christelijke wereld enerzijds en de Palestijnen en Arabische en islamitische buurlanden anderzijds.

·         De Tora onthult de goddelijke opdracht voor de verhuizing van Abraham naar Kanaän, het Israël/Palestina van vandaag.

·         De Tora maakt volkenkundig onderscheid tussen Abraham’s  zonen Ismaël en Izak.

·         De bijbelteksten over de landbelofte spelen nog vandaag een essentiële rol in het denken van miljoenen mensen. Volgens de joodse en christelijke traditie wordt het exclusieve eigendom (of pacht) van het nu fel omstreden land in de Tora bevestigd. Vooral in de Profeten wordt de toezegging opnieuw bevestigd.

Aangepast

De Koran, het heilige boek van de Arabieren, leert het hetzelfde maar dan in omgekeerde zin. Land dat ooit in bezit van de islam is geweest mag nooit meer uit handen worden gegeven.

De landproblematiek spitst zich toe op de Westbank (Judea en Samaria), de bakermat van zowel het religieuze als het nationalistische jodendom. De islam accepteert de Tora als heilig boek. Waar joodse en islamitische belangen botsen zouden mensen de oorspronkelijke, door God geïnspireerde, teksten in hun voordeel veranderd hebben. De islamitische teksten gelden voor moslims als uitgangspunt. Opmerkelijk is dat de Koran ook teksten bevat die het joodse recht op het land bevestigen.

Conflictpunt

Voor een deel van zowel de joodse als de christelijke religieuze bevolking zijn de bijbelteksten een gezaghebbend uitgangspunt om zich achter de stichting van de staat Israël op te stellen. Opmerkelijk is dat binnen beide godsdiensten ook felle tegenstanders te vinden zijn: zij tonen aan de hand van andere bijbelteksten juist de onrechtmatigheid van de staat Israël aan.

Uitgebreide uitleg over de Tora is onder meer te vinden op http://www.hoor-israel.org/Encyclopedie/Tora/Tora.htm.