Verenigde Naties

Verenigde Naties

www.un.org/

UNO = United Nations Organization.

Opgericht in 1945 met 51 landen, waaronder de Arabische.

Bestaat sinds 2003 uit 191 landen.

Hoofdrolspeler in het conflict.

Komt met een verdelingsplan.

Grijpt niet in als er oorlog uitbreekt.

Richt een hulpfonds op, speciaal voor Palestijnen.

Miljoenen mensen zijn er vandaag nog van afhankelijk.

Laat joodse vluchtelingen aan hun lot over.

Discrimineert de staat Israël op verschillende manieren.

(Niet te verwarren met de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie

(Navo) of Northern Atlantic Treaty Organization (NATO).

De Navo is een militair bijstandverdrag tussen een aantal westerse landen).

Veel mensen zien de VN als synoniem voor de term ‘internationale gemeenschap’. Het grootste deel van de VN-inkomsten komt van de VS van Amerika. Veel bronnen beklagen zich erover dat de VN zich voortdurend tegen de besluiten van de VS keert. Ze zouden bijten in de hand die ze voedt. In 1948 publiceert de VN de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Een lijst van deelnemende landen met het jaar van inschrijving is te vinden op de website van de VN. Ook zijn gedetailleerde gegevens op de website beschikbaar over de in de loop der jaren toegetreden nieuwe leden.

Buitenproportioneel betrokken?

De VN zijn vanaf de oprichting voortdurend sterk betrokken bij de problemen in het Midden-Oosten. Egypte, Irak, Iran, Libanon en Syrië zijn lid vanaf 1945. De staat Israël is in 1949 toegetreden. Volgens de VN wonen er in 1947 ongeveer 2 miljoen mensen in Palestina, van wie twee derde Arabieren en een derde Joden.

In 1947 aanvaardt de algemene vergadering van de VN een plan om het land op te delen. Het voorstel (van de UNSCOP, een speciaal voor Palestina in het leven geroepen VN-organisatie) luidt Palestina op te delen in twee staten: een Israëlische en een Arabische, en Jeruzalem een aparte internationale status te verlenen (zie voor details, w.o. het resultaat van de stemming in de VN het Verdelingsplan). Het plan wordt door de joden aanvaard. De Arabieren wijzen het af.

Worden over de VN in de Bijbel al voorspellingen gedaan? Oordeel zelf.

· Op de dag dat alle volken op aarde tegen Jeruzalem oprukken, zal ik van de stad een zware steen maken waaraan haar belagers zich vertillen. (Zacharia 12:3)

· De overlevenden van de volken die Jeruzalem hebben belaagd, zullen dan jaarlijks naar de stad komen om de HEER van de hemelse machten als koning te vereren en het Loofhuttenfeest te vieren. (Zacharia 14:16)

· Eens zal de dag komen dat de berg met de tempel van de HEER rotsvast zal staan, verheven boven de heuvels, hoger dan alle bergen. Alle volken zullen daar samenstromen, machtige naties zullen zeggen: ‘Laten we optrekken naar de berg van de HEER, naar de tempel van Jakobs God. Hij zal ons onderrichten, ons de weg wijzen, en wij zullen zijn paden bewandelen.’ Vanaf de Sion klinkt zijn onderricht, vanuit Jeruzalem spreekt de HEER. Hij zal rechtspreken tussen de volken, over machtige naties een oordeel vellen. Zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers* en hun speren tot snoeimessen. Geen volk zal nog het zwaard trekken tegen een ander volk, geen mens zal meer weten wat oorlog is. (Jesaja 2:2-4)

* Deze bijbeltekst is te vinden op een muur van het hoofdkwartier van de VN in New York.

(Alle teksten zijn overgenomen uit de Nieuwe Bijbel Vertaling)

Terreur

Op 14 mei benoemen de VN een bemiddelaar, graaf Folke Bernadotte. Hij wordt op 17 september 1948 tijdens een bemiddelingspoging door joodse extremisten vermoord. Ze zijn het met zijn plannen niet eens.

Kritiek

In het kader van het conflict wordt de VN stevig bekritiseerd. De standvastigheid van de organisatie wordt in twijfel getrokken. Een paar voorbeelden:

a) In 1967 maakten de VN-vredestroepen dat ze (uit de Sinaï) wegkwamen nadat Nasser ze gevraagd had naar huis te gaan. Daardoor lag de buffer open voor een Egyptische aanval;

b) In de VN werd in 1975 de beruchte zionisme = racisme-resolutie aangenomen, die later, in 1991, werd ingetrokken;

c) De VN ontkende aanvankelijk dat er een videotape bestond over de ontvoering van drie Israëlische soldaten door de Hezbollah en moest later erkennen dat niet de waarheid gesproken was;

d) het merendeel van de VN-resoluties bevat terechtwijzingen aan het adres van Israël. Over Palestijnse misdaden, maar ook over andere, vaak veel bloediger conflicten wordt gezwegen. Ook is sprake van een boycot tegen Israël: uit sommige VN-organisaties wordt het land als enige geweerd.

Pro-Arabisch?

Er wordt gesteld dat de VN zich anti-Israëlisch opstelt en dat de pro-Arabische krachten de overhand hebben. De landen die Israël binnen het VN-kader steeds maar weer veroordelen voeren zelf veel grotere misdaden tegen de menselijkheid uit. Sommige analisten beklagen zich erover dat de VN over de gruwelijkheden van de PLO geen enkele resolutie heeft uitgebracht. De verhouding tussen resoluties over Israël en over de Palestijnen lijkt volledig zoek. Over de wreedheden van andere Palestijnse, Egyptische en Syrische terreurorganisaties zwijgt de VN. Ook over Arabische en islamitische bloedbaden met tienduizenden slachtoffers in Afrikaanse en Aziatische landen hult de VN zich in stilzwijgen.

Gefaald

Ook buiten het conflict is er kritiek op de VN. Het optreden van VN-veiligheidstroepen levert vaak onvoldoende preventie op, waardoor slachtpartijen niet worden voorkomen. Een voorbeeld daarvan is Srebrenica, waar in de door Nederlandse troepen beschermde zone rond de 8.000 mannen kansloos werden afgeslacht.

Mislukkingen

Ook de inhoud van het begrip 'internationale gemeenschap', waarmee vaak de VN worden bedoeld, roept kritiek op - vooral na mislukte vredesmissies. De VN wordt dan afgeschilderd als een papieren tijger, die geen werkelijke militaire macht ontwikkelt en dus niets kan afdwingen. Een recent voorbeeld is de onmacht die de organisatie toont ten aanzien van de Libanese sociale en terreurgroep Hezbollah.

Opspraak

In de jaren na de eeuwwisseling wordt de VN geteisterd door omkopingsschandalen. De reputatie van Annan wordt aangetast. De leider van de UNHCR, de Nederlander Lubbers, treedt af. Hij wordt beschuldigd van seksuele intimidatie. Ook de zoon van Kofi Annan raakt in opspraak vanwege vermeende onregelmatigheden.

Ingezonden commentaar (ontvangen 30-9-2006; geplaatst di 10-10-2006)

Beteugeling Midden-Oosten conflict vereist geen VN-vredesmacht, maar VN-hervorming.

Hoe nobel de motieven achter de VN-vredesmacht in Zuid-Libanon ook mogen zijn, het is een illusie te denken dat deze VN-missie zal leiden tot een duurzaam staakt-het-vuren in het Midden-Oosten. Daarvoor zullen we lering moeten trekken uit de Koude Oorlog, die dreef op ideologisch gemotiveerd vijanddenken. Hoewel de val van de Muur aan dat vijanddenken een einde heeft gemaakt, is het daaraan gekoppelde militarisme blijven bestaan. Alleen is het nu niet gekoppeld aan ideologische, maar aan religieuze motieven. World Wide Web.

Het Midden-Oosten conflict, waarin het religieus gemotiveerd vijanddenken hoogtij viert, is hiervan een sprekend voorbeeld. Vandaar dat dit conflict nooit militair (ook al spreekt men eufemistisch over vredesmacht) opgelost kan worden. Dat is enkel mogelijk als ‘alle’ bij het conflict betrokken partijen ruiterlijk zouden erkennen behept te zijn met religieus gemotiveerd vijanddenken. Uiteraard is dit teveel gevraagd, omdat zij daarmee gelijktijdig zouden erkennen medeschuldig te zijn. Menselijk gesproken zal deze schuldbekentenis dan ook nooit over de lippen komen van de spelers in dit drama, waarbij ik in het bijzonder doel op de hoofdrolspeler: de godvruchtige George W. Bush.

Desondanks zie ik de toekomst met vertrouwen tegemoet, dankzij onze onvolprezen Informatie en Communicatie Technologie, die in het world wide web zijn bekroning heeft gevonden. Via dit medium (dat niemand, ofwel ons allen toebehoort) moet de wereldbevolking op simpele wijze razendsnel duidelijk gemaakt kunnen worden dat voor het effectief bestrijden van de wortel van het kwaad, het religieus gemotiveerd vijanddenken, niet de Verenigde Staten met hun machtsdenken maar de Verenigde Naties met hun vredesstreven de aangewezen instantie zijn. Daarvoor zal onze volkerenorganisatie wel omgebouwd moeten worden van een organisatie van regeringen waarin het recht van de sterkste heerst, tot een democratisch (want gestoeld op het algemeen belang: de mensenrechten) mondiaal beleidsorgaan dat boven het nationale en internationale partijpolitieke gekrakeel staat. Voor die broodnodige ombouw, biedt artikel 109 van het VN-Handvest gelukkig alle mogelijkheid. Wereldforum.

Om tot echte vrede in het Midden-Oosten te komen, wat onherroepelijk zal leiden tot een vredelievende kettingreactie die zijn weerga niet kent, zal elke VN-lidstaat zich dan ook hard moeten maken voor het ombouwen van de VN, via een algemene VN-conferentie ter herziening van het Handvest. Officieel had deze conferentie al in 1955(!) moeten plaatsvinden, maar onder druk van de toenmalige Sovjet-Unie is zij destijds uitgesteld ‘tot een daartoe geschikt tijdstip’. Dat lijkt me zo langzamerhand aangebroken, gezien de impasse waarin het Midden-Oosten conflict (dat de mensheid de adem doet inhouden) zich bevindt.

Wat de herziening van het Handvest betreft, moet met name worden gedacht aan de opheffing van de ondemocratische (vetorecht!) Veiligheidsraad en de overheveling van zijn primaire verantwoordelijkheid, de handhaving van de internationale vrede en veiligheid, naar de Algemene Vergadering. Dit orgaan kan zich daardoor eindelijk ontwikkelen van een ongeloofwaardig mondiaal praatcollege dat aan de leiband van de VS loopt, tot een gezaghebbend mondiaal daadcollege met bovennationale bevoegdheden. Een wereldforum in de ware zin van het woord, bemand door volbloed wereldburgers, die niet alleen over de nodige kennis beschikken maar ook intens van het leven weten te genieten. Geen droogkloten dus, maar mensen van vlees en bloed. Lieden van diverse pluimage, die het vertrouwen van de wereldbevolking genieten, omdat zij voor het alziend tv-oog (dus zonder achterkamertjespolitiek) onbevangen en in alle openheid een wereldbeleid van de grond weten te tillen waarmee de gemeenschappelijke wereldproblemen en het daarmee gepaard gaande onrecht adequaat (zonder wapengekletter) het hoofd geboden kunnen worden. Met als uiteindelijk resultaat, de verwerkelijking van het ideaal waarover in de preambule van het VN-Handvest (evenals in de Bijbel, de Koran en het Communistisch Manifest trouwens) wordt gesproken: de wereld waarin komende geslachten worden behoed voor de gesel van de oorlog.

Wouter ter Heide.